Czy mogę ćwiczyć swoją uwagę?

Kolejny temat w ramach projektu Uniwersytetu Dzieci w Klasie mamy zrealizowany. Tym razem uczyliśmy się ćwiczyć swoją uwagę.

 

    Umysł każdego z nas funkcjonuje w ciągu dnia w dwóch różnych trybach: trybie działania i trybie bycia.
    Działanie wiąże się z planowaniem, dążeniem, wysilaniem się, analizowaniem – to różne strategie podejmowane przez nasz umysł. Przeciwieństwem do stanu działania jest stan bycia – obserwowanie i odbieranie wyczuwalnych bodźców wzrokowych, słuchowych, dotykowych, smakowych.
     Kiedy nasza głowa jest w trybie działania – przestajemy dostrzegać bodźce, które aktualnie do nas docierają. Jesteśmy nieuważni – to dlatego zdarza się, że nie jesteśmy w stanie przypomnieć sobie, gdzie odłożyliśmy przedmiot, który jeszcze przed chwilą mieliśmy w ręku, albo wykonujemy czynności automatycznie i np. zjadamy całą paczkę żelków nawet nie wiedząc kiedy. Uważność to umiejętność świadomego przechodzenia z trybu działania w tryb bycia.

      W pierwszej części lekcji staraliśmy się rozszyfrować określenie „uważność”. Doszliśmy do wniosku, że jest to kierowanie uwagi na chwilę bieżącą, na “tu i teraz”. Inaczej mówiąc, jest to oglądanie bieżącej chwili okiem zaciekawionego obserwatora. To od nas zależy, gdzie skierujemy własną uwagę.

     Następnie obejrzeliśmy filmik, w którym  nauczycielka uważności, pani Marta Markocka-Pepol opowiadała o tym, czy da się ćwiczyć swoją uwagę? Po nim krótko rozmawialiśmy na jego temat. 

    Kolejna część lekcji to ćwiczenia praktyczne, w czasie których uczniowie leżąc na karimatach starali się nauczyć jak należy ćwiczyć uważność.

  1. Uczyliśmy się jak można próbować panować nad swoją uwagą i przekierowywać ją z myśli, które nas męczą lub martwią na to, co jest “tu i teraz”.
  2. Dzieci dowiedziały się, że możemy uczyć się, jak świadomie rozluźniać swoje ciało. Dzięki temu odprężamy się i oszczędzamy energię w ciągu dnia, bo napięcie kosztuje nas bardzo dużo energii.
  3. Trzecie ćwiczenie dotyczyło skupienia się na własnym oddechu. Oddech jest zawsze z nami i wiele nam mówi o tym, w jakim stanie aktualnie jesteśmy. Kiedy na przykład jesteśmy zdenerwowani albo się czegoś boimy, zwykle oddychamy szybko i płytko. A kiedy jesteśmy zadowoleni i zrelaksowani, oddychamy wolniej i głębiej.

     Dużo zabawy mieli uczniowie rysując swój oddech, a następnie prezentując go swoim koleżankom i kolegom.

    Badania wykazały, że codzienne ćwiczenie uważności pomaga obniżyć wydzielanie hormonu stresu, ogranicza niepokój i zmęczenie. Uważność to technika, którą można praktykować nawet z dziećmi, aby pomagać im niwelować niepotrzebne napięcia i uczyć jak odciągać uwagę od codziennych zmartwień.

 

       Taka chwila relaksu zrobiła na uczniach WIELKIE wrażenie! Wszyscy zgodnie stwierdzili, że przydałyby się częściej takie lekcje 🙂