Wycieczka do Wrocławia

Środa – 10 czerwca

   Naszą podróż do Wrocławia rozpoczęliśmy już o godzinie 5:00. Na miejscu spotkaliśmy się z przewodnikiem – panem Grzegorzem, który oprowadził nas po Parku Szczytnickim. Zobaczyliśmy Halę Stulecia, Iglicę, przeszliśmy pod pergolą, a w samo południe podziwialiśmy pokaz największej w Polsce fontanny multimedialnej. Następnie udaliśmy się do Ogrodu Zoologicznego. Tu niestety nie mogliśmy w pełni docenić uroków miejsca ponieważ zaczął padać deszcz. Ale i tak byliśmy w Afrykarium, Terrarium i Motylarni, widzieliśmy m.in. słonie, zebry czy żyrafy.

Czwartek – 11 czerwca

      W drugim dniu już o 7:30 ruszyliśmy w trasę w Sudety. Pierwszym punktem zwiedzania był Krzeszów, gdzie podziwialiśmy „Europejską perłę baroku”, czyli Bazylikę Kolegiacką Wniebowzięcia NMP – barokowy kościół wchodzący w skład dawnego opactwa cystersów. Zabytek już z zewnątrz robi niesamowite wrażenie, ale w środku wzbudza wręcz zachwyt. Mieliśmy szczęście wysłuchać kilku utworów wykonywanych na organach przez miejscowego organistę. Byliśmy także w Mauzoleum Piastów Śląskich, które jest miejscem spoczynku fundatorów opactwa, będąc jednym z największych mauzoleów Europy. Pochowano tu m.in. księcia Bolka I Surowego, jego syna Bernarda Stałego i Bolka II Małego.

    Z Krzeszowa udaliśmy się do Wałbrzycha na Zamek Książ, gdzie poznaliśmy jego burzliwą historię i najtragiczniejsze czasy, gdy znajdował się w rękach hitlerowców.

     Ostatnim w tym dniu punktem na naszym szlaku był zabytek wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO – czyli Kościół Pokoju w Świdnicy, który zrobił na nas również wielkie wrażenie.

Piątek – 12 czerwca

     W ostatnim dniu naszej wycieczki wreszcie pogoda zrobiła się idealna do zwiedzania. Całe szczęście ponieważ mieliśmy go spędzić spacerując po Starym Mieście we Wrocławiu. Byliśmy m.in. na Rynku, Placu Solnym, dziedzińcu Ossolineum, Ostrowie Tumskim. Na szlaku wędrówki co i rusz spotykaliśmy wrocławskie krasnale. Przysłowiową wisienką na torcie była Panorama Racławicka. Wszyscy uczniowie zachwycili się tym pięknym dziełem i jego historią.

      Do Bebelna wróciliśmy około dwudziestej drugiej.